Selman Yıldız: Sokak lambasına bakarken zihnimde birden eski komşumuzun cesedini gördüm.
Ahmet Saka: Komşumuz, ahşap bir evde bileklerini keserek ölü bulunmuştu.
Uğur Yelkenci: Hava çok karanlıktı ve vücudumun her tarafı terliyordu.
Altan Kılıç: Bende mi?
Altan Kılıç: Belki yaz akşamı olmasıyla bir ilgisi olabilirdi sanırım. Ama asıl korktuğum şey yaz akşamının beni terlettiği değildi. Neden bu saatte aklıma eski komşumuzun bileklerini keserek intihar etmiş olmasıydı!!??
Eren Öğretici: O an fark etmemiştim ama belki de şu anda onun aklıma gelmiş olması, kendi intihar hislerim ile doğrultuluydu.
Selman Yıldız: Evet intihar düşüncesi, yıldızlar da sanki bu kararımı desteklermiş gibi başka bir diyara göç etmişlerdi sanki.
Ahmet Saka: Bu bomboş sokakta sadece ikimiz var olsak da, yanımdan geçen köpek yüzüme dahi bakmamıştı.
Uğur Yelkenci: Hala terliyordum, en sonunda kalkıp yürümeyi denedim, ama kalktığım gibi yere düştüm, çünkü…
Altan Kılıç: Çünkü, çünkü ayaklarımı hissetmiyordum, terlemiş olmam havanın bana soğuk gelmesinden dolayı olan bu ihtimal bacaklarımı hissetmemiş olmamla ilişkiliydi. Yavaş, yavaş donuyorum, belki de ölüyorum farkında değilim ama, yine de komşumuzun aklıma gelmesi, ölüyor olmamla alakalı olabileceği alkıma gelmiş mi onu da bilmiyorum...
